Gabby van der Arend

RET
Gabby van der Arend

Hoe zie je vitaliteit, Gabby?

Voor mij is vitaliteit een containerbegrip, dus het hangt erg af van je insteek. Ik zie het als een soort op een gezonde manier opgewassen zijn tegen wat je doet. Het heeft voor mij ook te maken met een instelling die je hebt als persoon.

Doe je iets met vitaliteit in je werk ?

Ja, ik doe er in mijn werk wel iets mee. Mensen op de juiste plek inzetten, maximaal gebruik maken van hun mogelijkheden. Hen de volgende stap zien maken of begeleiden naar de volgende stap of naar een andere plek zodat ze in hun kracht worden gezet.
Ik ben er van overtuigd dat je pas kan excelleren als je doet waar je goed in bent. Vroeger was ik meer van mening dat als je ergens niet goed in was, je dat dan moest leren, je moest wat doen aan deze 'hiaten', je moest jezelf 'verbreden'. Dat heb ik ervaren bij TNT -mijn eerste grote werkgever-.
Overigens was het destijds ook wel een beetje de tendens om jezelf te voorzien van zoveel mogelijk bagage en je te ontwikkelen over de volle breedte. In die tijd zat ik nog wat meer in het stramien van denken waarbij ik geneigd was om me te schikken naar de carrièreplannen die 'de baas' met me had. Dat hoeft niet persé vinden omdat ze daar met heel hun hart en ziel voor zullen gaan en het beste uit zichzelf kunnen halen.
Om terug te komen op het doen waar je goed in bent, ik ben bijvoorbeeld heel goed in leidinggeven, waarom zou ik dan iets anders gaan doen?

Wat ik leuk vind, geeft me energie. Dan geef ik vervolgens niet 100%, maar 150% van mijn inzet.

Werkt dat voor jou ook andersom?

Ja, want ik werk liever voor de volle 150% 70 uur dan dat ik iets in 36 uur met bij wijze van spreken 'twee vingers in mijn neus' kan doen. Dingen op routine doen vind ik niet leuk en kosten me energie.

Betekent dat dat je voortdurend de balans aan het zoeken bent tussen wat je leuk en niet leuk vindt?

Nee, want ik maak bewuste keuzes voor wat betreft mijn banen en als ik het niet meer naar mijn zin heb ga ik op zoek naar wat anders. Dit wil overigens niet zeggen dat ik weerstand uit de weg ga. Het heeft meer te maken met het gegeven dat je na een aantal jaar 'op routine' je baan kan invullen en het 'winkeltje draaiende houden' daar ben ik niet van dus dan wordt het tijd voor wat nieuws.

Heb eigenlijk nooit echt last van stress. Ik ken wel 'leuke' spanning. Ik houd er van om heel veel verschillende dingen tegelijkertijd te doen. Hoe meer ik te doen heb, hoe beter en hoe productiever ik word. Klinkt misschien wat tegenstrijdig maar werkt voor mij wel op die manier.

Heeft dat te maken met een drive een ambitie die je hebt of meer met een behoefte om iets heel goed te doen?

Ik ben heel resultaatgericht, dat zit gewoon in mijn karakter. Daarnaast wil ik het ook graag goed doen. Voor alles wat je gaat doen moet je je zolang je dat doet naar eer en geweten inzetten het maximale resultaat proberen te behalen en dat doe ik.

Je bent nu manager metro bij RET, hoe ben je op deze plek gekomen?

Ik heb eerst bij TNT gewerkt op verschillende functies. Van daaruit ben ik benaderd door een executive searchbureau. Hierdoor heb ik destijds de overstap gemaakt van TNT naar Arriva. Vervolgens ben ik door de RET benaderd of ik manager metro wilde worden.
De Metro staat voor een een mooi, complex logistiek proces en daar wilde ik graag mijn bijdrage aan leveren. Ik hou van beweging en actie in complexe logistieke organisaties waarbij je leidinggeeft aan een grote exploitatieve organisatie, dus dat paste wel.

Je werkt nu al een x-aantal jaren voor RET, heb je een loopbaanpad voor jezelf uitgestippeld ?

Nee, ik heb geen specifiek loopbaanbad in mijn leven. In de loop van de jaren komen er mogelijkheden op je pad en dan ga je in op wat op dat moment passend lijkt en aanspreekt. Overigens zou ik het wel mooi vinden om een stap te maken naar een rol als (operationeel) directeur.

Wat kost je energie, Gabby ?

Routine, gebrek aan ruimte. Ik denk in oplossingen, dus als ik met mensen werk die 'alleen beren op de weg zien' dan ben ik na zo'n gesprek 'helemaal leeg'. Het voelt alsof die mensen een soort onzichtbare zuignappen hebben en me volledig 'leeg' achterlaten.

Dat begrijp ik wel, ken je het werk van Daniel Goleman? Hij beschrijft dat er inderdaad op chemisch niveau een uitwisseling van 'energie' bestaat waardoor je je na een gesprek met de een helemaal 'leeg' voelt, en na een gesprek met de ander juist helemaal opgeladen voelt. Goleman onderbouwt ook dat er daadwerkelijk ┬┤giftige' relaties bestaan, met andere woorden, mensen die negatief op elkaars energie werken.

Ik kan er niet altijd de vinger opleggen. Bij mensen die 'niet kunnen' heb ik engelengeduld. Dat zou misschien wel een mooie baan voor me zijn: directeur van een sociale werkplaats, haha. Maar als mensen niet willen.....

Vertel eens, hoe werkt dat voor jou ?

Kijk, als je een baan aanvaardt, dan vind ik dat je een 'inzet verantwoordelijkheid hebt', je moet je voor 100% geven. Als je vervolgens merkt dat je geen energie meer hebt voor die baan, en dus niet meer in staat bent om je voor de volle 100% in te zetten, dan vind ik dat je de verantwoordelijkheid moet nemen om een andere baan te gaan zoeken. Ik was bij TNT manager van het sorteercentrum. De mensen die daar op de werkvloer de pakketten sorteren kennen een behoorlijke fysieke belasting. Bovendien werken de medewerkers in onregelmatige diensten. Als je daar gaat werken op bijvoorbeeld je twintigste, dan wéét je al dat als je ouder wordt, dat werk mogelijk zwaarder gaat worden. Daar moet je dus tijdig op anticiperen vind ik. Het kan niet zo zijn dat je op vijftigjarige leeftijd de verantwoordelijkheid bij het bedrijf gaat leggen. En verwacht dat het bedrijf iets anders voor je vindt, dan wel je probleem oplost. Zo'n situatie moet je als werknemer en werkgever mét elkaar voorkomen. Als bedrijf moet je de medewerkers daar in helpen.
Als werkgever heb je de taak om mensen te begeleiden naar een taak die passend is. Een van de voorbeelden die ik daarbij zelf heb geinitieerd is om mijn voormalig secretaresse te begeleiden naar een andere functie binnen het bedrijf. Ze kwam als secretaresse niet uit de verf terwijl ze in haar huidige rol het uitstekend doet. Ik vind het belangrijk dat je als leidinggevende je verantwoordelijkheden neemt en als je mensen ziet verdrinken dat je dan de helpende hand toeschiet.

Wat geeft je nog meer energie ?

Ik ben trots op medewerkers die zichzelf ontwikkelen, die goede stappen zetten in hun persoonlijke ontwikkeling. Zo heb ik een voorbeeld van een medewerker die een 180 graden ommezwaai heeft gemaakt in zijn houding. Hij deed iets wat ik als leidinggevende absoluut niet tolereerde, daar heb ik hem op aangesproken, ik heb hem heel duidelijk gemaakt wat ik van hem verwachtte. Daar heeft hij lering uit getrokken, en heeft een 180 graden ommekeer in zijn houding gemaakt. Van heel negatief is hij nu enorm positief betrokken, kijk daar ben ik trots op. Duidelijkheid bieden aan mensen is dan ook van groot belang. Mensen zijn op zoek naar heldere kaders en daar probeer ik voor te zorgen.
Zo ga ik ook wel eens 'langs de baan' zoals dat in RET-termen heet: het betekent dat je in gesprek gaat met de medewerkers die aan het werk zijn in de metro en op de metrostations. Niet zozeer uit controle oogpunt maar met name vanuit de insteek om je meer te verdiepen in de mensen die er 'buiten' aan het werk zijn. We hebben gemerkt dat medewerkers maar ook passagiers een gevoel van sociale veiligheid nodig hebben. We zijn op dit moment aan het nadenken of we een aantal metrostations anders moeten inrichten om hier een bijdrage aan te leveren. Verder hebben we een groot aantal metro's van binnen bestickerd met diverse thema's als sport, skyline van Rotterdam, bloemen, muziekinstrumenten etc. zodat er een positievere reisbeleving is ontstaan. In plaats van het gevoel dat heerste toen die metro's onder de graffiti zaten. Dat maakte de sfeer een stuk positiever.

Ook ben ik trots op een medewerker die in zijn eigen tijd een cursus heeft ontwikkeld en nu al een paar keer heeft gegeven.
Ik vind het prettig een setting te creëren waarin mensen zich kunnen ontwikkelen!
Ik vind het ook belangrijk om bij de medewerkers een gevoel van trots bij te brengen. Zo zeg ik vaak "hoeveel mensen kunnen zeggen dat ze de Rotterdamse metro besturen, daar mag je best trots op zijn". Dat trotse gevoel van metrobestuurders vertaalt zich in allerlei positief gedrag.

In windowdressing ben ik niet goed. Mijn werk moet voor zich spreken. Zo is tijdens mijn periode bij de RET het verzuim enorm gedaald en zijn alle doelstellingen in het afgelopen jaar op het vlak van bijvoorbeeld kwaliteit, punctualiteit, sociale veiligheid en klanttevredenheid behaald.

Hoe hou je jezelf vitaal ?

Ik ga twee keer per week naar de sportschool.
Ik haal veel energie uit de mensen in mijn omgeving: lol maken met familie en vrienden.
Ik merk dat ik veel terugdenk aan de periode dat mijn vriend en ik zes weken op Curaçao waren. Omdat ik nog nooit zo lang was weggeweest voelde het even alsof we er woonden. Dat gaf een ander perspectief. Het deed wat met mezelf.

Heb je vitaliteitstips voor andere vrouwen ?

Ik denk dat veel vrouwen heel veel dingen moeten van zichzelf. Als ze bij zichzelf dat aspect zouden kunnen afzwakken raken ze volgens mij minder energie kwijt en kunnen ze meer als persoon floreren.

Dank je voor je tijd, Gabby!

Andere vitaliteitsinterviews