Sherita Narain

mede-oprichtster van Thermen Holiday
Sharita Narain

"Hallo Sherita, leuk dat je tijd maakt voor een vitaliteitsinterview!"

Wil je ons je verhaal vertellen?

Jazeker.
Vroeger wilde ik een jongetje zijn. Zeker tot aan mijn vijftiende jaar droeg ik lange broeken met gympen en had ik mijn haar altijd in een staart. Ik deed aan karate. Ik deed dat op hoog niveau en wilde altijd winnen.
Die fanatieke karate beoefening heb ik gedaan tot het moment dat ik samen met mijn broer ons eigen bedrijf (Thermen Holiday te Schiedam) ben gestart. Toen ben ik gestopt, gelijk van het ene moment op het andere.

Dat alles-of-niets is dat iets wat bij jou past?

Ja, ik denk het wel. Met Thermen Holiday ging het zakelijk gezien ook meteen in een stroomversnelling. Zo begon het eigenlijk al, nog voor we het bedrijf begonnen, heb ik een maand achter elkaar elke dag de héle dag wervingsgesprekken zitten voeren. Dat moest wel, want we begonnen gelijk met vijfenzestig man personeel. In die dagen kon ik -als ik 's avonds in de auto naar huis reed- vaak mijn eigen stem niet meer horen.
In die tijd nam ik geen tijd voor mezelf. Wat ik mijn lijf heb aangedaan ..., ik begin nu in te zien dat het waanzin was. Ik heb acht jaar zo ongezond geleefd. Ik zat alleen maar achter de telefoon achter mijn bureau, en leefde met een enorme dosis stress. Ik at frites, en als ik 's avonds thuiskwam was ik te moe om nog iets te doen. Ik ging niet meer sporten, ik kookte niet, ik kon eigenlijk alleen maar voor de televisie zitten.

Het is wel paradoxaal, je hebt een wellness-bedrijf en je neemt zelf niet de tijd voor je eigen ontspanning en je lijf!

Tja, ik nam zoals gezegd in die tijd geen tijd voor mezelf. En dat terwijl we vijf en vijftig masseurs in dienst hadden! Ik kon het natuurlijk voor anderen wel goed verkondigen!


Van mijn moeder heb ik een simpele wet geleerd: als je goed doet, dan komt het goede ook op jouw pad...

Wat ligt aan de basis van jullie succes?

Ik denk dat we zo succesvol zijn geworden door onze persoonlijke aanpak. Ik maakte het voor mijn gasten persoonlijk. Ik maakte een agenda met daarin alle evenementen van het jaar, ik stuurde een brief mee met mijn foto, ik maakte een praatje met de gasten zodat ze míj leerde kennen. Want zeg nou zelf, in de meeste sauna's weet je toch niet wie de eigenaar is, laat staan dat de eigenaar zich laat zien!
Ik denk ook dat wij het lef hadden om anders te zijn. Wij namen onze masseurs mee naar Istanbul om ze te leren hoe zaken werken in een Hammam. Wij hebben een bioscoopsauna laten bouwen, ook al zeiden de ontwerpers dat het allemaal lastig zou worden. En als vervolgens blijkt dat het goed is wat wij leveren, dan blijven mensen terugkomen.
Het is echter moeilijk om dit succes vast te houden: we werken inmiddels met tweehonderd man personeel waarvan veel jonge mensen, veel parttimers. Ik zou mezelf het liefst willen klonen, dan weet ik zeker dat mensen beleefd en gastvrij bejegend worden! Ik wil het gewoon goed doen, en ik vind het moeilijk om personen te vinden die die drive hebben.

Hoe hield je jullie personeel scherp?

Dat deden we door af en toe een 'mystery bezoeker' (iemand die zich uitgaf als saunagast en die door ons was ingehuurd om de service in huis te checken) in te zetten. Die mystery bezoeker werd door ons helemaal in de watten gelegd, maar moest natuurlijk na afloop uitgebreid verslag doen van zijn of haar ervaringen in de sauna en het horecagedeelte die dag. Er moest bijvoorbeeld een telefonische reservering gemaakt worden, hij of zij mocht drie keer eten in het restaurant.

Hoe was je band met je personeel?

Ik ben onlangs weer op een stille avond in het bedrijf geweest, nadat ik er acht maanden niet geweest was. De reactie van de medewerkers was hartverwarmend! Iedereen kwam naar me toe en zei me te missen. Dan heb ik blijkbaar toch wat goed gedaan.

Je bent toch ook zwarte zakenvrouw van het jaar 2007 geweest?

Ja, dat klopt. Dat was een hele intensieve periode. Er kwamen zoveel aanvragen. Ik gaf in die tijd zo'n drie keer per week lezingen in het land. Mijn mening werd ineens gevraagd over emancipatiezaken, ik zat met ministers aan tafel. Ja, ik heb in die periode veel geleerd.

Heb je vriendschappen uit die tijd overgehouden?

Ja hoor, soms klikt het gewoon. Die mensen zijn onze vrienden gebleven, bijvoorbeeld een leverancier die een goede huisvriend is geworden.

Wat is jouw associatie bij het woord "vitaliteit"?

Dat is voor mij goed, lief zijn voor jezelf, levenslust.

Wat heb je voor anderen betekend op het gebied van vitaliteit?

Wij hebben met onze sauna zoveel mensen ontspanning gegeven.
Ik zag als ik aan de balie zat mensen vermoeid binnenkomen, en in een aantal uren waren het bij wijze van spreken andere mensen geworden met roze wangetjes en nat haar. Ze hadden een mini-vakantie gehad waar ze zichtbaar van opgeknapt waren.
Dat gaf mij weer energie.

Wij hebben een nieuwe doelgroep met sauna kennis laten maken: zwarte en hindoestaanse vrouwen, dit moet worden: allochtone vrouwen. Zij mochten mét badkleding of met boerkini's de sauna in. Er was in die tijd geen sauna in de buurt die dat deed. Die vrouwen waren me dankbaar, ze kwamen naar me toe en pakten me vast en zeiden... "dank je wel, Sherita, door jou kunnen wij nu ook naar de sauna.." Maar deze speciale badkledingdagen worden niet alleen door allochtone vrouwen bezocht. Er zijn ook nog genoeg Nederlandse vrouwen die het toch een drempel vinden om naakt te zijn. Ook zij maken er dus met veel plezier gebruik van.

Ik heb in die tijd wel geleerd mijn grenzen te trekken.
Ik wist dat als er moslimvrouwen in de sauna waren dan mochten er volgens hun geloof absoluut geen mannen zijn in dat saunacomplex. Daar kon ik voor zorgen en dat deed ik dan ook, maar in het horecagedeelte werkten gewoon wel mannen.
Op een dag was er een groep allochtonen binnen die gingen gillen toen ze een man in het horecagedeelte zagen werken. Ze kwamen boos naar me toe en zeiden dat ik het verkeerd had gedaan. Daar heb ik toen een duidelijke grens getrokken. Ik heb ze gekalmeerd en ze uitgelegd dat dit te ver ging. Dat ik zover niet voor hen wilde gaan.

Hoe voelde je je toen je gestopt was met Thermen Holiday?

Ja, wel gek eigenlijk. Als ik in de stad was op een normale door de weekse dag, dan dacht ik: ik lijk wel een werkloze, zomaar aan het niets doen terwijl ik eigenlijk had moeten werken. Dat kan toch eigenlijk niet. Ik kon er in het begin niet echt van mijn vrijheid genieten. Ik heb natuurlijk ook altijd hard gewerkt.
Het heeft me een jaar gekost, ik heb een jaar aan mezelf besteed. Ik begin me nu weer een beetje de 'oude' Sherita te voelen.

Wat wil je in de toekomst gaan betekenen voor anderen, Sherita ?

Ik heb inmiddels weer een plan, ik denk wel weer aan groot, het moet weer groot zijn. Dat heb ik overgehouden aan de periode met mijn broer in Thermen Holiday.

Vind je groot dan niet 'eng'?

Nee, als ik een goed plan heb, waarom zou ik het niet voor elkaar krijgen? Mijn broer zei altijd tegen mij: .."met jouw enthousiasme en met wat er in jouw koppie zit, krijg je het wel voor elkaar". En dat was ook zo: ik was in die tijd verantwoordelijk om per dag een bepaald aantal gasten naar binnen te halen. In het begin leek het allemaal onmogelijk. Maar niets was minder waar. Over bezoekersaantallen hebben we niet echt te klagen gehad.

Hoe deed je dat dan?

Door kwaliteit én oprechte aandacht te bieden aan gasten. Door bijvoorbeeld te vragen naar hun dochter die in het ziekenhuis ligt. Dan krijg je de gunfactor.
Van mijn moeder heb ik een simpele wet geleerd: als je goed doet, dan komt het goede ook op jouw pad. Zo lach ik veel tegen mensen, ik krijg ook een lach terug. En als ik op straat mensen tegenkom begroet ik ze, ook als ik ze niet ken. Soms zie je ze dan raar kijken, maar meestal groeten ze terug.

Ga je coachen?

Ja, want het gastvrijheidsconcept moet goed zijn. Dat moet uit je poriën komen. Dáár ga ik mensen in coachen.

Zie jij verschil tussen mannen en vrouwen op het gebied van vitaliteit?

Wat ik gezien heb is dat mannen eerder de tijd voor zichzelf nemen. Vrouwen gaan vaker de grens over van wat nog goed voor ze is, en nemen dán pas tijd voor zichzelf. Ik heb veel vrouwelijke gasten horen zeggen als ze bij ons kwamen: 'het is zo'n zware tijd geweest'. Ja, vrouwen gaan héééééél ver door.

Wat is een grens voor jouzelf?

Die grens heb ik vooral met eten. Je bent wat je eet. Ik heb nu geleerd: je hebt het nooit te druk om even te eten (en dan vooral gezond eten) of om te sporten.

Voel je je nu vitaler ?

Ik merkte dat ik de laatste jaren steeds boeken kocht over 'geluk' en hoe je gelukkig kunt leven.
Ik werd getrokken naar de spirituele kant en dat terwijl ik heel nuchter ben, misschien zit het in mijn leeftijd.. Ik word negenendertig binnenkort! Ik koop elke keer de "Happinez" en nestel mezelf dan op de bank, dat is míjn moment.

Ik heb geleerd dat het geluk van dingen in de simpele zaken zit, bijvoorbeeld een boswandeling maken met mijn man en mijn twee hondjes in een besneeuwd Mastbos.
Dat is zo mooi, dan heb ik verder niets meer nodig!
Het weten waar het om draait in mijn leven geeft me heel veel houvast.

Ga je een boek schrijven over de periode met Thermen Holiday?

Ach, ik weet het niet. Toen ik het boek van Annemarie van Gaal las ("Ambitie, adviezen voor ondernemers", 2010) dacht ik: zij heeft het al opgeschreven. Maar misschien wel hoe het allemaal gegaan is, mijn valkuilen en mijn leermomenten.

Dank je voor je tijd en je openheid, Sherita!

Andere vitaliteitsinterviews