Margriet Sitskoorn

Hoogleraar Klinische Neuropsychologie Universiteit van Tilburg.
Schrijver van o.a. 'het maakbare brein'

Profiel: Margriet Sitskoorn,

Margriet Sitskoorn Margriet Sitskoorn, 51 jaar. opleiding: Universiteit van Tilburg, opgeleid als Sociale Wetenschapper, gepromoveerd in Nijmegen.
Huidige functie: Hoogleraar Klinische Neuropsychologie aan de Universiteit van Tilburg. Zij verricht onderzoek naar de relatie tussen hersenen en gedrag. Naast haar wetenschappelijke werk schrijft zij columns voor verschillende populair wetenschappelijke bladen en werkt zij mee aan diverse tv-programma's.
Zij is auteur van de bestseller "Het maakbare brein". In 2008 verscheen haar boek "lang leven de hersenen" geschreven in het kader van de boekenweek 2008.

Hallo Margriet, leuk dat je tijd maakt voor een vitaliteitsinterview!

Hoe zie jij vitaliteit?

Als je energie en zin hebt om datgene te doen wat je wilt doen. Het heeft algemene noemers, maar is ook heel persoonlijk. Als jij vindt wat jouw waardevolle bijdrage is dan trekt je dat als een ballon voort in plaats van als een last op je schouders, dan is het als een positieve spiraal, je krijgt er ook energie voor terug.

Hoe kom je in zo'n positieve spiraal?

Door te weten wat je wilt doen en te doen wat je echt wilt. Dat begint met ontdekken wat belangrijk is voor je. Waar je je ei in kwijt kunt. Een voorbeeld uit mijn eigen leven: zo gauw ik schrijf ben ik gelukkig, daar krijg ik energie van. Ook fietsen met mijn zoontje geeft me zoveel energie. Het is in ieder geval niet 'de lijstjes afwerken' die we voor onszelf hebben.

Hoe denk jij dat dat in de hersenen werkt?

Ik denk niet dat er een letterlijk 'vitaliteitssysteem/netwerk' in de hersenen bestaat. Maar de frontaal kwab zal er een rol in spelen, die is actief als het om 'doelen stellen' gaat. En ook het limbische systeem (is actief waar het emoties en beloningen betreft) zal er een schakel in zijn.

Ken je het werk van de Nobelprijswinnaar ? Erik Kandell?

Ja, dat ken ik. Het sluit ook goed aan waar ik mee bezig ben. Wat je bent en hoe je wordt is een voortdurende interactie tussen je genen en de omgeving. Mijn nieuwste boek "Passies van het brein" dat rond oktober/november in de winkels zal liggen, gaat over 'zonden van de hersenen, en daarin wijd ik veel ruimte aan het fenomeen van deze interactie: als jij mensen goed behandelt dan wordt hun beloningssysteem geactiveerd in de hersenen, waardoor zij ook anderen weer positiever gaan behandelen, enzovoort. Wetenschappelijke resultaten lijken te bewijzen dat prettige sociale interactie goed is voor de hersenen, ook je eigen prettige sociale gedrag. Negatieve sociale interactie versterkt overigens ook weer negatieve reacties van anderen door bepaalde stimulatie van hun hersenen.

Kun je in je werk iets aan vitaliteit doen?

Dat vind ik moeilijk te zeggen van mezelf. Ik vind het in ieder geval een stimulerende factor om in een groep te werken, om met de groep verder te komen. Om elkaar te versterken en energie te geven. Daarnaast schrijf ik op een gebied waar veel interesse voor bestaat. Ik merkte het bijvoorbeeld aan de reacties op mijn boek ('het Maakbare Brein') mensen berichtten mij dat ze gingen leren piano spelen op hun veertigste, of dat mensen die door hun ziekte beperkingen hadden iets leerden uit mijn boek. Dat was zoiets krachtigs voor mij, dat maakte mij heel vitaal.

Ook Louann Brizendine, met haar boek "de vrouwelijke hersenens" vind ik zo'n boek. Ik raad het alle vrouwen maar ook mannen aan, zowel voor henzelf als voor hun dochters.

Hoe zie jij die verschillen tussen mannen en vrouwen?

Ik denk dat er subtiele verschillen in de hersenen zijn tussen mannen en vrouwen maar dat heeft duidelijke verschillen in gedrag tot gevolg. Ik denk echter dat individuele verschillen nog veel belangrijker zijn dan de verschillen tussen man en vrouw.

Ik zie grote verschillen in hoe mannen en vrouwen sociale en emotionele vitaliteit hanteren.

Ik denk dat bij werkende vrouwen de last zwaarder gericht is op sociale aspecten. Dat kost vrouwen veel energie, het hoort nl. bij die lijstjes die ik eerder noemde, maar er valt volgens mij juist ook veel winst te behalen.


...als je weet wat jouw waardevolle bijdrage is dan trekt je dat als een ballon voort...

Ik denk ook dat er verschillen in stress-soort zijn, wat mannen en vrouwen als stress ervaren bedoel ik dan. Ik denk dat mannen bijvoorbeeld stress ervaren van het kostwinnerschap. het klinkt ouderwets maar ik zie het om me heen gebeuren. Daar gaat overigens ook het nieuwe boek van Louann Brizendine over, de mannelijke hersenen.

Wat geeft jou energie ?

Ik ben echt gek op mijn werk. Ik krijg ook veel energie van mijn werk. Ik vind het fantastisch! Het is wel kiezen waar ik goed in ben en waar ik echt mijn bijdrage kan leveren. Daarnaast krijg ik energie van sociale interactie op mijn werk, met mijn familie en vrienden. Want schrijven is natuurlijk een activiteit die je alleen doet, daarom vind ik die sociale gebeurtenissen als fietsuitjes, barbecueën, maar ook sparren met mijn collega's echt belangrijk

Wat zijn energievreters voor jou ?

Als ik het te druk heb, als ik lijstjes aan het afstrepen ben omdat ik toch alle klusjes die erop staan moet doen. Dat is niet altijd te vermijden, maar ik heb ontdekt dat er een verschil is tussen wat je denkt dat je moet doen en dat wat je echt moet doen.

Hoe houd je jezelf vitaal?

Ik probeer me te richten op dingen die ik leuk en interessant vind. Ik sport: ik probeer iedere dag een half uur te badmintonnen of te voetballen, liefst met mijn zoontje. Ik ben gek op lezen en kennis vergaren. Ik ben van nature een positief ingestelde persoon, maar ook daar kun je aan blijven werken, dat is ook maakbaar.

Dank je voor je tijd, Margriet! En succes met je nieuwe boek!

Andere vitaliteitsinterviews