Salima Belhaj

Fractievoorzitter van de D66-fractie in de gemeenteraad van Rotterdam

Profiel: Salima Belhaj,

30 jaar.
Opleiding:Hogeschool Rotterdam, Personeel en Arbeid.
Woont in: Rotterdam

Hallo Salima, leuk dat je tijd maakt voor een vitaliteitsinterview!

Hoe zie jij vitaliteit?

Ik vind het een mooi woord. Het is iets als wanneer je goed geslapen hebt en denkt: het is goed. Je weet ook wanneer je niet vitaal bent. Er bestaat volgens mij ook een soort van intellectuele vitaliteit. Bijvoorbeeld in een goed debat. Een goed debat is dat je voelt dat je gepresteerd hebt.

Kun jij in je werk als iets doen aan vitaliteit?

Ik werk al tien jaar als P&O-er. (personeel & organisatie, red.) Ik werkte drie dagen per week bij het Scapino Ballet hier in Rotterdam. Daarnaast werk ik twee dagen per week voor de D66-fractie voor de partij.

Hoe blijf jij vitaal?

Ik werk nu anderhalf jaar als fractievoorzitter. Ik merkte dat ik een tijdje geleden alleen maar aan het werken was, in die tijd was ik zakelijk leider bij de Appel centrum voor de beeldende kunst. Het was samen met het fractievoorzitterschap teveel. Ik kon niet twee van die zware jobs tegelijk aan. Ik was alleen aan het werken, slapen en eten. Ik nam ook geen rust. Dan maak je geen contact meer. Overigens vind ik het een misvatting over wat het politieke werk emotioneel met je doet, ik krijg vaak mail van mensen die in de problemen zitten, die bijvoorbeeld in een schulden traject zitten, dat kan enorm beladen zijn. Sommige mensen vinden dan dat het beter is om ze door te verwijzen door naar de schuldhulpverlening, maar ik probeer me echt in hun situatie te verdiepen en ergens de tijd te vinden om ze te helpen als ik dat kan .

Denk jij dat vitaliteit voor mannelijke en vrouwelijke professionals dezelfde voetangels en klemmen kent?

Nee, dat denk ik niet. Ik denk zelfs dat zolang we leven in een patriarchaal systeem het moeilijk is voor vrouwen om optimaal mee te doen. Overigens zie ik wel tekenen dat het dit systeem niet meer aansluit op wat de mensen willen, de kredietcrisis is daar één van de uitingen van.

Kun jij in je werk iets aan vitaliteit doen voor anderen?

Wat ik zie is dat vrouwen minder gaan werken als ze een kind gekregen hebben, maar ik zou het een interessante discussie vinden als we eens nadenken of het kan dat vrouwen hun baby's kunnen meenemen naar het werk als het type werk deze mogelijkheid biedt? Waarom mag je pauze nemen om te roken op het werk wel, maar je kind meenemen niet? Het is niet gebruikelijk om te zeggen: mijn kind huilt, ik hang op. Dat maakt haar toch niet tot een mindere medewerker? Vrouwen kunnen multitasken, dus ik zie daar mogelijkheden. Het is ook aan vrouwen zelf om als ze op een toppositie zitten dit te gaan verbeteren.

Wat is jouw stijl van werken, Salima?

Ik probeer openheid te creëren, bijvoorbeeld in onze fractie. Er moet ruimte zijn voor naast inhoud en politiek ook voor hele basale dingen, wat men bezig houdt etc Kijk, ik werk voor mijn gevoel in de meest masculiene gemeenteraad van Nederland. Het wordt hier heel hard gespeeld. Idealisme is hetgeen mijn drijfveer is, dus dat maakt dat ik dat volhoud. Ik heb in het begin toen ik hier kwam ook politieke begeleiding/coaching gehad, daarin heb ik geleerd hoe je met het politiek proces en emoties om kunt gaan.

Jij bent succesvol, hoe doe je dat in deze mannenomgeving?

De sector politiek is niet hard, wat ik net ook al aangaf, die is heel emotioneel. Het debat is wél hard. Dat is letterlijk een woorden gevecht. Ik heb één eigenschap die mij erg behulpzaam is, dat is nl. mijn naïviteit. Dat werkt in mijn voordeel, omdat ik daardoor altijd uitga van mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden. En natuurlijk het 'kleine hondjes effect': ik heb evenveel recht op spreektijd of andere zaken als een grote fractie, en die ruimte neem ik ook. Kijk, een klein hondje weet niet dat ze klein is, anders zou ze niet durven blaffen tegen een grote hond!

Veel vrouwen zijn niet goed in het spelen van het spel om het spel. Als je van het midden naar de top gaat dan heb je wat moeten doen om er te komen. Maar als je daar bent, dan begint het weer opnieuw en moet je het volhouden. Voor veel vrouwen is het een spel dat ze niet past dus dat vraagt dan extra energie. Het zou goed zijn voor het ego van vrouwen als ze zouden zeggen: het is mijn keuze geweest om op die manier mee te gaan in het spel en dus ben je ook degene die het kan veranderen. Maar dat hoor je heel weinig, vrouwen 'overkomt' zoiets, dat is een dubbele laag! Want vrouwen hebben -als ze op die plekken komen- meegedaan, bovendien past het systeem zich niet aan, dus dan hoop ik maar dat vrouwen zich daar bewust van zijn en zaken kunnen keren ten goede van zichzelf.


...ik vind het een misvatting over wat het politieke werk emotioneel met je doet..

Dat doet mij denken aan een fragment uit de film: The devil wears Prada. De assistente van de topvrouw bekritiseert haar vanwege haar politiek gekonkel voor eigen gewin, zo wil zij niet worden. De topvrouw geeft haar terug: jij hebt ook al mensen bezeerd doordat jij nu op deze plek zit, heb je een ander gepasseerd, jij doet precies hetzelfde...

Die film wil ik al tijden zien, maar nog steeds niet gezien...een goede aanleiding om vanavond nu eens te gaan kijken!

Laatst zag ik een topvrouw van een groot bedrijf bij een TV programma, toen haar gevraagd werd daar iets over te vertellen wierp ze een muur op, wat ik respecteer maar spijtig vond. Ik denk dan: je bent er al, je zit in een positie om te kunnen teruggeven, gebruik je positie. Neelie Kroes heeft dat wel, zij heeft het hele systeem doorgeploegd en ze is vrouw gebleven.

Heb je haar ooit ontmoet?

Nee, jammergenoeg niet.

Wat zijn energievreters in jouw werk?

Machtsspelletjes.

Wat geeft jou energie in je werk, Salima?

Mensen, mijn medewerkers. Moties binnenhalen. Kleine en grote dingen veranderen ten goede. Daarnaast zaken die voortkomen uit het sociale en intellectuele vlak.

Dank je voor je tijd, Salima.

Andere vitaliteitsinterviews