Paul Staal

ambassadeur Workability Index en Partner bij StaalMannak en partners

Paul, wat versta je onder vitaliteit?

Ik versta onder vitaliteit nieuwsgierigheid. Zowel van de organisatie als van de mensen daarin.
Vitaliteit is inmiddels een populistische term, de vraag is natuurlijk: waarom hebben we het de laatste tijd zo vaak over vitaliteit? In essentie verwijst vitaliteit voor mij naar een aantal onderliggende vragen

  • wat zijn de kenmerken van een succesvolle organisatie?
  • als we in organisaties samenwerken, waarom doen we dat eigenlijk?
  • waarom doen mensen wat ze doen: wat zijn hun drijfveren.

De kern van een organisatie draait om echte interesse in elkaar, het moet verrassend blijven. Kijk, de financiële crisis heeft alles te maken met 'greediness' met narcistische ego's en met aandeelhoudersvalue. Het ging onvoldoende over vertrouwen en interesse in elkaar. De komende eeuw zullen we met elkaar andere vormen moeten gaan vinden, het anders gaan doen.

Wat speelt volgens jou een rol in vitaliteit?

Dat mensen geïnteresseerd zijn in elkaar. Je moet elkaar de tijd geven. Eerst 'slow' gaan voordat je kunt versnellen. Ik pas dat ook toe in mijn werk als voorzitter van de Stichting Slow Management. Daarnaast gebruiken we 'learning communities' als werkvorm om via 'dialogisering' te zoeken naar nieuwe oplossingen over bijvoorbeeld het onderwerp duurzame inzetbaarheid van mensen. Levensfasebeleid heeft daar natuurlijk ook mee te maken. Het is belangrijk dat dat niet alleen maar als HR onderwerp leeft in organisaties.

Wat kun jij in jouw werk doen aan vitaliteit voor medewerkers?

Na 30 jaar gewerkt te hebben op het snijvlak van Arbeid en Gezondheid en o.a. jarenlang in de directie te hebben gezeten van een Arbodienst ben ik nu als 'babyboomer' in mijn zogenaamde vierde levensfase aanbeland. Ik ben een nieuw bedrijf gestart en ik ben door het Ministerie (van Sociale Zaken) benoemd tot 'Ambassador' Workability Index. In dit werk als ambassadeur probeer ik op bestuurskamerniveau de issue 'duurzame inzetbaarheid van mensen' op de agenda te zetten. Mijn ervaring is dat mensen in directies vaak langer bezig zijn met keuzes op het vlak van ICT en hardware, dan dat ze nadenken over de inzetbaarheid van mensen. Mensen zijn nog te vaak 'replaceable'. Als organisaties onder de knie krijgen hoe ze met mensen en hun talent kunnen omgaan geeft hen dat ook meteen het grootste concurrentievoordeel.
Ik zie in organisaties nog een teveel aan bestuurlijke control vanuit wantrouwen en beheersing terwijl het managen van talenten en strategie en leiderschap vanuit inspiratie nog te weinig voorkomt. Ook de feminisering van organisaties, een grotere plek van vrouwen met hun competenties moet nog gaan plaatsvinden. (Waar zijn jullie, als gender??) In die context in dat streven is vitaliteit erg belangrijk.

Paul, wat geeft jou energie in je baan?

Verrassing, verbazing. Ik coach nu één op één of ook wel teams, daarin merk ik hoe relatief weinig ervoor nodig is om mensen enorme stappen te laten maken. De vooruitgang zit vooral in mensen zelf.

Wat zijn energievreters in jouw baan?

Thema's die energie vreten zijn voor mij: narcistische leiders, politieke en machtsstrategieen die behoudend zijn, en/of die er in ieder geval niet in slagen om zaken bespreekbaar te maken. Een voorbeeld: ik zie vaak in sectoren die van publiek richting privaat gaan dat mensen zich gaan gedragen als ondernemers die ze niet zijn. Vaak dringt het besef niet door dat je strategie pas succes heeft als je mét mensen samen dingen doet.
Begin met de inspirerende kant! Mensen zijn zo vaak geneigd te problematiseren. Een ander voorbeeld is bijvoorbeeld jouw 'drainscan' ook die verwijst naar wat energie vreet, en brengt niet in kaart wat mensen energie geeft.

Wat doe je om zelf vitaal te blijven

Als directielid ben ik jaren geregeerd door mijn agenda. Dat brandt af. Je moet dus zelf je doet. Zélf met je eigen ontwikkeling aan de slag gaan. Zo vind ik de 'ik kan' campagne een mooie campagne. Het legt de verantwoordelijkheid bij mensen zélf in plaats van bij de omgeving. Als je zelf je eigen ontwikkeling ter hand neemt dan ontwikkelt dat heel snel. Je bent snel in contact en contact is voor mij een belangrijke vitaliteitsbron.
Een logisch vervolg hierop is dat mijn lijf ook mee moet, ik ben dan ook gaan sporten. Ineens sta ik in de Amsterdamse context tussen zwaargesluierde vrouwen te sporten. Fantastisch vind ik dat. Dat vitaliseert ook.

Hartelijk bedankt voor je tijd, Paul!

Andere vitaliteitsinterviews