Hans Schirmbeck

plv. directeur - MarketConcern

Goedemorgen Hans, wat versta je onder vitaliteit ?

Ik versta onder vitaliteit: lenigheid in je hoofd, maar ook fysieke lenigheid. In hoeverre ben je in staat om alle veranderingen een plek te geven. Ben je in staat om veranderingen mee te maken, of zelf op gang te brengen. Hoe los zit je in je vel? Kun je lachen als de zaken anders gaan als dat je dacht, of ben je stram en stroef met alle consequenties van dien.

Wat speelt volgens jou een rol in vitaliteit ?

Daar spelen volgens mij twee zaken een belangrijke rol in: vertrouwen dat je krijgt van anderen én zelfvertrouwen. Als je voortdurend zou twijfelen over of je de juiste dingen doet dan heb je het moeilijk. Maar ook is het van wezenlijk belang om steun en vertrouwen van anderen te krijgen. Dat heb ik ervaren in mijn vroegere werk bij de vakbeweging waar ik veel mensen sprak die ontslagen werden. In zo'n periode is het belangrijk dat er iemand is die wél in je gelooft. Ik heb ook een advies : als dat er even niet is in je leven, werk daar dan aan, want vertrouwen is natuurlijk het resultaat van een wisselwerking.

Wat kun jij in jouw werk doen aan vitaliteit voor medewerkers?

Bij Market Concern adviseren we bedrijven over vitaliteit, over duurzame inzetbaarheid. Dit doen we langs twee lijnen:

  1. we organiseren studiereizen voor werkgevers naar Finland. Waarom Finland, omdat zij als land al jaren geleden zijn gaan denken over duurzame inzetbaarheid van mensen. Zo heeft het Finse Instituut FIOH (Finnish Institute of Occupational Health) de zogenaamde "Workability Index" ontworpen. (= instrument om het fysieke, psychische en sociale arbeidsvermogen te meten en te monitoren. Organisaties hebben daarmee een instrument in handen om het thema vergrijzing bespreekbaar en beïnvloedbaar te maken.
    Wij fungeren zo'n beetje als ambassadeurs van dit instrument. Inmiddels hebben zowel de ministeries van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) als Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) belangstelling getoond om hiermee aan de slag te gaan.
  2. We organiseren lerende netwerken. Dat doen we nu nog vooral in de zorg. In die lerende netwerken zorgen we ervoor dat verschillende mensen zoals P&O-ers, Arbo-mensen maar ook leidinggevenden samen hun creativiteit gaan inzetten om duurzame inzetbaarheid van personeel in de organisatie te garanderen. Want veel organisaties willen wel, maar blijven steken bij de vraag HOE pak ik dat aan. Wij zorgen ervoor dat het onderwerp als agendapunt bij de Raad van Bestuur komt, dat het vóór op de agenda komt. Want naast de HOE vraag is het voor veel HR-mensen lastig om zichzelf vooraan in de rij te zetten en te houden bij de directie. Wij zetten dat proces voor hen in gang en houden het ook in gang.
    We werken samen met Blik op Werk (www.blikopwerk.nl) maar ook met de Raad voor Werk en Inkomen (zie www.rwi.nl).

Het is mijn ambitie dat de Finnen op termijn naar Nederland komen om van ons te leren, zoals wij al jaren van hen hebben geleerd.

Hans, wat geeft jou energie in je baan?

Dat zijn vooral de successen, de resultaten. Daar bedoel ik mee dat iets waar je energie insteekt ook lukt, ook z'n praktische uitwerking en vorm krijgt. Ik bedoel dan niet de Amerikaanse definitie van succes en resultaat, maar dat het idee wordt opgepikt en dat het ook in iets concreets wordt omgezet.
Samenwerken, het dingen samen doen, daar krijg ik ook energie van. De weg samen ernaar toe is dan voor mij net zo belangrijk.

Wat zijn energievreters in jouw baan?

Bureaucratie en regels zijn voor mij regelrechte energievreters. Vooral als ik in een creatief proces zit.
Daarnaast zijn dat mensen waarmee ik probeer samen te werken maar die de samenwerking -al dan niet bewust- blokkeren. Bijvoorbeeld als ik aan tafel zit met mensen die een tegengesteld belang hebben. De kunst is dan daar uit te breken. Er is dan tijd nodig om de weerstand te overwinnen, zowel bij mezelf als bij de ander. Als dan alsnog blijkt dat die persoon wel wil, maar nog overtuigd moet worden dan heb ik een nieuwe uitdaging gevonden. Soms blijkt echter ook dat de ander niet wil, dan houd het gewoon op.

Wat doe je om zelf vitaal te blijven

In mijn werk vind ik het van vitaal belang om om de

vijf á zes jaar iets anders te gaan doen. Dat houdt mij vitaal. Veranderen van baan gaat natuurlijk niet altijd vanzelf, maar het mijzelf in een nieuwe, andere uitdagende omgeving plaatsen geeft me weer nieuwe energie, nieuwe contacten en dingen die ik kan uitproberen. Het nemen van risico is vaak minder eng dan je denkt. Bovendien krijg je vaak steun van je omgeving. Als je jezelf kwetsbaar opstelt in een gesprek bijvoorbeeld, dan is het voor een ander vaak makkelijker om dat ook te doen. Natuurlijk hoor ik vaker dat ik dat eigenlijk niet zou moeten doen, mensen zouden daar gebruik van kunnen maken, maar dat is mijn ervaring tot nu toe helemaal niet.
Als ik verander kijk ik ook niet meer achterom. In mijn ervaring is een besluit wat je neemt namelijk zelden slecht. Bovendien is terug naar af niet zinvol, maar zeker ook nooit meer zo leuk als dat je in gedachten had.

Andere vitaliteitsinterviews